| تبليغات | X |
|
هوا را از من بگیر اما خنده ات را نه! "پابلو نرودا"
|
امشب این وبلاگ بعد از زمانی قریب
به نه ماه، به روز خواهد شد. امروز سومین سالگرد روزی است که
بهترین هدیه ام را گرفتم. غزل زیر هرچند ناقابل هدیه می شود به همین بهترین هدیه دنیا و ریخت
خاک بشر را در آب چشمانت نیافریده
خودش شد خراب چشمانت پس از
ملائکه شیطان به پای تو افتاد که غبطه
می خورد اکنون خدا به چشمانت حدود شش
شب و شش روز دست و پا می زد ولی رها
نشد از منجلاب چشمانت تحملش
به سر آمد، کشید دیواری به نام
عفت و شرم و حجاب چشمانت به کوری
همه از پشت ابر می تابد هلال ابروهات
آفتاب چشمانت بگو غلط
ننویسند جرم آدم را نه سیب
بود و نه گندم، شراب چشمانت بگو فقط
بنویسند آدمت بودم بگو که
آمده ام در رکاب چشمانت چقدر حس
شهادت گرفته آزادی! چگونه
بگذرم از انقلاب چشمانت! به قطره
قطره اشکت شهید خواهم شد گلم! دوباره
نریزد گلاب چشمانت روح الله
احمدی (بلبل) این وبلاگ از این پس بیشتر هم به
روز خواهد شد، البته با اشعار غیر طنز. اشعار و نوشته های طنز و بلبل زبونی
های ما را هر دوشنبه در سایت طنز بلبل زبونی بخوانید. لبخند هم بزنید!
وب سایت بلبل زبونی آغاز به کار کرد و از این به
بعد دوشنبه ها به روز خواهد شد. اینجا (سرزمین کوچکم) برای اشعار غیر طنز خواهد بود
و تمام مطالب طنز شامل شعر و نثر و عکس و... به سایت بلبل زبونی منتقل خواهد شد. با
صورت سرخ و زرد باید خندید یک
بار شبیه مرد باید خندید با
گریه به زندگی خود می خندی سخت
است ولی به درد باید خندید خنده خون هم چیزی مثل قند خون است. هر وقت کم شد
بیایید به بلبل زبونی. اینجا هم به زودی به روز خواهد شد. روح
الله احمدی
یک فحش ِ بـد و درشـت لازم دارد
تنبیـه بـه حـدِ کـشـت لازم دارد
وقتی که دهـان شـاعری بـاز شود
یعنی که دوبـاره مـشـت لازم دارد
اگر درباره شعر نظر بدهید و نقد کنید، کلی ثواب دنیوی و اخروی نصیب شما می شود. کافیست یک بار امتحان کنید!
جای همه دوستانی که نمایشگاه کتاب نیامدند خالی بود. البته نه در نمایشگاه! بلکه در جمع دوستان! وگرنه حیف آن همه درختی که برای این کتاب ها سر بریده شده بود!
رسول یونان، بهروز مرادی، روح الله احمدی (بلبل نما!)، رضوان ابوترابی، پونه ندایی و در نهایت مادر خانم ندایی. انتشارات امرود. عکس از آیدا خانم گلم.
عکس دسته جمعی تر هم بود (حدود سی و چند نفری!) اما اگر اینجا می گذاشتیمش اینقدر ریز می شد که چهره های نورانی دوستان دیده نمی شد!
